مدح و مناجات با امام جعفر صادق علیهالسلام
هوای شعرم، بی نامتان معـطّـر نیست رواق هـیچ دلی بی شـما مـنـوّر نیست بـدون نـور شـمـا در مـیان ظـلـمـتهـا برای هیچکـسی معـرفـت میـسّر نیست اگـر نـسـیـم مــسـیـحـایـیِ شـمـا نــوزد درخت دانش دیگر شکـوفـهآور نیست آهای گـمشدهها! در پی چه میگـردید؟ مگر کلید معالم به دست جعفر نیست؟ خـدا به سـیـنـۀ صـادق کـلـیـم شد با ما تمام قصّه همین است و چیز دیگر نیست مفـصـّل از تـوحـیـد مـفـضّلت خـواندم خداشناسی از این خوبتر مصوّر نیست حبابوار پُر از هیچ و پوچ خواهد شد دلی که در یَمِ عرفـانـتان شناور نیست زمان زمانۀ فـریاد «اَین عـمّار» است میان اینهمه بدعت کسی ابوذر نیست درِ نـجــات شــمــائـیــد، أنـتَ بـابُ اللّه به هر دری بزنم چارهای جز این در نیست مـباد لحـظـهای از مـهـرتـان جدا باشم در این زمان که برادر دگر برادر نیست چـقدر شـوق بـقـیع شماست در دل من کـبـوتـرانه بگـویم ولی مـرا پَـر نیست هـمین سـرودۀ نـاقـابل است تحـفـۀ من برای من که از این بیشتر میسّر نیست |